In "De grote schoonmaak" geeft Rob van Essen het absurde zin

In dit artikel:

In Rob van Essen’s nieuwe roman raakt supermarktmedewerker Thomas verstrikt in een onverklaarbaar voorval: tijdens een promotieactie scheurt een levensgrote oranje fles schoonmaakmiddel open en stroomt er geen mens maar vloeistof uit. Alleen Thomas ziet het; zijn manager Vendriks ontkent de gebeurtenis en zoekt troost in seks en Indiase kloosters. Omdat Thomas niet kan ontkennen wat hij heeft gezien, stort hij zich op een beursgang langs kunst (hij schildert reusachtige gescheurde flessen tot in het Stedelijk Museum), studie (filosofie en psychologie die geen beantwoording bieden) en persoonlijke teloorgang: een verbroken relatie en leven van een uitkering.

Van Essen, zelf christelijk opgegroeid, gebruikt het absurde om vragen over geloof en verklaring te verkennen: geloof alleen volstaat niet, er moet een reden zijn. De roman balanceert tussen geestige, meeslepende scenes en zware analyse; soms remt die overpeinzing het verhaal, maar de uiteindelijke verklaring van het vreemde is nog absurder dan het incident zelf. Centraal staat niet de ontknoping, maar de reactie: hoe leef je verder na het onmogelijke? Met hier en daar expliciet taalgebruik en grove passages biedt het boek een intrigerende, troostrijke blik op het leven voorbij wat rationeel verklaarbaar is — geschikt voor lezers die hun ongeloof even opzij kunnen zetten.