Duitse obligaties verliezen plek als favoriete veilige haven

In dit artikel:

Duitse staatsobligaties verliezen terrein als favoriete veilige haven nu meerdere factoren samenkomen die het aanbod doen toenemen en de aantrekkelijkheid voor beleggers verminderen. Beleggers verschuiven vaker richting alternatieven zoals goud, de Amerikaanse dollar, de yen en de Zwitserse frank, deels aangewakkerd door zorgen over Duitsland’s geplande fiscale impulsen en door de afbouw van obligatiebezit door de Europese Centrale Bank (ECB).

Historische vergelijkingen tonen dat Bunds in eerdere crises vaak goed presteerden — tijdens de financiële crisis van 2008-2009 en in delen van 2020 boekten ze sterke koerswinsten — maar die dominantie is aan het afnemen. Recente data laten zien dat Bund-rendementen (ongeveer 2,71% voor 10-jaars) duidelijk lager liggen dan die van Amerikaanse Treasuries (rond 4,02%) en Britse gilts (ongeveer 4,4%), waardoor beleggers die op zoek zijn naar rendement minder geneigd zijn om in Duitse papieren te stappen.

Belangrijke oorzaken:
- Duitse begrotingsplannen: geplande extra overheidsuitgaven verhogen de kans op meer uitstoot van staatsleningen, wat de markt kan overaanbieden en rentes opdrijven. Economen verwachten dat die stimuleringswerking pas vanaf 2027 echt doorwerkt, waardoor de economie in de tussentijd kwetsbaar blijft.
- ECB-afbouw van QE-posities: nu de centrale bank oplopende obligatiehoudingen afbouwt, valt een grote binnenlandse koper weg — wat vooral zwaar doorweegt omdat Duitsland veel van de tijdens de pandemie opgekochte effecten leverde.
- Convergentie binnen de eurozone: het vooruitzicht van gezamenlijke EU-schulduitgifte en verbeterde begrotingsposities in landen als Spanje en Frankrijk heeft de spreiding tussen Italiaanse/Franse obligaties en Duitse Bunds verkleind. Daardoor is de traditionele relatieve meerwaarde van Bunds tijdens stressmomenten verminderd.
- Rendementszoekende beleggers: met lagere Duitse yields nemen beleggers steeds meer positie in landen of instrumenten met hogere opbrengsten.

Marktstrategen concluderen dat Bunds niet verdwijnen als veilige haven, maar hun rol structureel verandert. Ze zullen concurrentie ondervinden van andere veilige havens en zijn gevoeliger voor rendementsoverwegingen nu de ECB geen dominante koper meer is. Dat maakt Duitse obligaties kwetsbaarder voor verkoop bij nieuwe schokken en vermindert hun automatische status als toevluchtsoord in vergelijking met voorgaande crisissen.